Anadolu gürcüleri tam 74 sene ayrı kaldığı Gürcistan gürcüleriyle birbirlerinden haberleri olmadan aynı şarkıları söylemişler. Bu süre boyunca, bazı şarkıları onlar unutmuş, bazılarını da bizler. Bu yüzden, gürcü müziği ile ilgili yolculuğumun iki ayağı oldu. Türkiye'deki gürcülerin yaşadığı köylerde söylenen şarkılar ve Gürcistan'da okunan halk şarkıları.
Türkiye tarafındaki çalışmam boyunca Oylat'tan Maçahel'e kadarki tüm gürcü yerleşimlerindeki şarkılara ulaşmaya çalıştım. Şarkıları bilen son insanlardan geceli gündüzlü sohbetlerde, hani biraz da utangaçlıklarını kırararak şarkı sözlerini, söylenişlerini derledim.
Unutamadığım derleme çalışmalarından birini hendek Lütfiye Köşkü Köyü'nde yaşadım. 105 yaşındaki Yusuf dede, 80 yaşındaki "Logor" Ahmet dede, Ali Faik dede(75), Dursun dede(75) ve Muhittin dede(75) ile sevgili dostum İberya Özkan Melaşvili ve profesör Şuşana Putkaradze'nin de bulunduğu uzun gecede, Türkiye'deki gürcü müziğinin zenginliğini daha iyi anladım. Daha sonra kendi köyüm olan Maçahel'de, oluşumu için İberya ile birlikte yoğun mesai harcadığımız çoksesli halk şarkıları topluluğundan derlediğimiz şarkıların Gürcistan'da bir benzerinin olmadığını gördüm. Rahmetli Ahmet Özkan Melaşvili ile son bulduğunu sandığım bir geleneğin hala yaşadığını da ilk defa Maçahel'de gördüm. Ancak tüm bu çalışmalar sırasında her zaman eksik bir yan vardı. Derlediğim şarkıların gürcü müziğinin temel karakterini oluşturan çoksesli vokal özelliğinden yer yer ya da tamamen uzaklaşması Gürcistan yolculuğumun da başlangıç sebebi oldu. Çoksesli gürcü müziğinden beslenerek Gürcistan coğrafyasının özelliklerini müziğine de taşıyan sanatçılarla yoluma devam etmenin daha doğru olacağını düşündüm. Maçahel'de söylenen "Simona Dolidze" ile Guria'da söylenen aynı şarkının farklılıklarını, Heba'da söylenen "Gelino" ile Acara'da söylenen "Gelino"nun aynılıklarını böylelikle daha net görebildim ve bunların harmanlanmasını sağlamaya, gürcü etnik enstrümanlarını Anadolu ve batı sazlarıyla kaynaştırmaya çalıştım.
Yaklaşık 2 sene süren bu çalışmanın sonunda, polifonisiyle, hikayesiyle, sözleriyle, etnik enstrümanlarıyla bence kimliğini bulmuş bir çalışma ortaya çıktı...
Bu süre boyunca bana yol arkadaşlığı eden bütün dostlarıma teşekkür eder ve onlarla birlikte bu albümü sizlerin beğenisine sunmaktan mutluluk duyarım...

Bayar Şahin

___________________________________________________________